Sinds 2017 verdiep ik mij actief in de maatschappelijke uitdagingen binnen onze gemeente, met bijzondere aandacht voor financiële hulpverlening aan kwetsbare doelgroepen. In de afgelopen jaren zijn er op dit gebied grote veranderingen geweest die het voor veel mensen moeilijker maken om zelfstandig hun financiële zaken te regelen.
Een van de grootste veranderingen is de sluiting van fysieke bankfilialen. Waar men vroeger eenvoudig binnen kon lopen om hulp te krijgen bij het opnemen van geld of het regelen van bankzaken, is dat nu vaak niet meer mogelijk. Dit raakt vooral mensen die niet digitaal vaardig zijn of geen toegang hebben tot internet. Denk hierbij aan ouderen, mensen met een verstandelijke beperking, of mensen met een lichamelijke beperking — zoals ikzelf — die niet of nauwelijks zelfstandig naar een pinautomaat kunnen gaan.
Daarnaast merken we dat de hulp vanuit de zorgsector steeds minder beschikbaar is. Door jarenlange bezuinigingen is er vaak geen tijd of capaciteit meer voor begeleiders of zorgverleners om cliënten te ondersteunen bij praktische zaken zoals het regelen van geldzaken of het doen van betalingen. Dit zorgt ervoor dat veel mensen in een sociaal isolement raken en in financiële problemen komen, simpelweg omdat ze niet de juiste hulp op het juiste moment krijgen.
Voor veel mensen betekent dit verlies van autonomie en een groeiend gevoel van afhankelijkheid. Het is schrijnend om te zien dat juist de mensen die het meeste behoefte hebben aan ondersteuning, nu tussen wal en schip vallen. Zelfredzaamheid wordt steeds vaker als norm gesteld, maar de realiteit is dat niet iedereen daartoe in staat is — en daar moeten we als samenleving rekening mee houden.
Het is daarom van groot belang dat gemeenten, banken en zorginstellingen samenwerken om passende oplossingen te vinden. Denk bijvoorbeeld aan mobiele bankdiensten, loketten met persoonlijke ondersteuning in wijkcentra, of extra begeleiding voor mensen die moeite hebben met digitale systemen. Ook moet er binnen de thuiszorg en begeleid wonen weer ruimte komen voor deze noodzakelijke hulp.
Als samenleving mogen we niet vergeten dat financiële toegankelijkheid en ondersteuning een basisrecht zijn. Het is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat niemand buitengesloten raakt — zeker niet degenen die het al moeilijk hebben.

Robin Boltjes