Mijn hart zit links, en soms huilt dat hart
Gisteren stond ik in de raadszaal voor het duidingsdebat na de verkiezingen. Wie mij kent, weet dat ik mijn woorden meestal wel klaar heb. Maar gisteren gebeurde er iets wat ik niet had voorzien: de emotie nam de overhand en ik hield het niet droog.
Politiek gaat over plannen en zetels, maar voor mij gaat het bovenal over mensen. Over de inwoners van Oldambt die de hoop hebben opgegeven, over de lege plekken bij de stembus en over de zorg die onder onze voeten wordt weggeslagen. Als ik daarover spreek, spreek ik niet alleen als raadslid, maar als mens.
Mijn hart zit links, en gisteren huilde dat hart even om de koers die we dreigen te varen. Dat was misschien ongemakkelijk, maar het was wel de waarheid. Want politiek zonder gevoel is slechts een papieren werkelijkheid.
Hieronder leest u het betoog zoals ik dat gisteren (met een brok in mijn keel) heb uitgesproken. Omdat de stem van de Oldambtster, juist nu, gehoord moet blijven worden.
Met strijdbare groet,
Harma Nobbe
Fractievoorzitter SP Oldambt.
Duidingsdebat Maart 2026
Voorzitter, de kiezer heeft gesproken. En net als bij een toverbal zie je de politieke kleur in deze raad veranderen, maar ja de smaak….
Namens de SP feliciteer ik de winnaars: de PVV, de VVD en nieuwkomer Durf. Ook de partijen die hun zetels hebben behouden: van harte. De kiezer heeft een duidelijke opdracht gegeven. Ook wensen wij Nico en Nel veel sterkte.
Voor de SP betekent de uitslag een stapje terug. Dat doet pijn en dwingt ons tot nadenken, maar het maakt ons ook strijdbaarder. Want de plannen veranderen misschien, maar de problemen in Oldambt blijven. Wij staan hier niet om te kniezen, maar om de stem te zijn van al die mensen die bang zijn dat zij straks de rekening moeten betalen.
- De Rode Gloed en de Thuisblijvers
Voorzitter, de ‘rode gloed’ van Oldambt vervaagt. De solidariteit, het naar elkaar omkijken, staat onder druk. Want de pijnlijkste conclusie van deze verkiezingen is juist dat de ‘niet-stemmer’ in Oldambt de grootste partij is. Als mensen het vertrouwen in de politiek verliezen, blijven ze thuis. Ze hebben het gevoel dat het toch niet uitmaakt wie er op het pluche zit. Inwoners die de hoop hebben opgegeven en niet meer geloven in samen de schouders eronder zetten. De SP weigert hen op te geven. Wij blijven de waakvlam van de rode gloed en zorgen dat het vuur van sociale rechtvaardigheid hier nooit dooft, juist voor de mensen die het vertrouwen kwijt zijn.
- Lichtpunten: Bestaanszekerheid
Lokale politiek gaat juist over het gewone leven in Oldambt. Als we naar de plannen kijken, moeten we ook durven zeggen wat er wél goed is. Wij zien lichtpunten die de SP uit het hart gegrepen zijn. Praten over bestaanszekerheid en de menselijke maat; dat is precies waar de SP voor staat. Maar de grote vraag is: trekken we straks ook de portemonnee als het echt nodig is? Of blijft het bij mooie praatjes?
- De Aanval op de Zorg en Veiligheid
Voorzitter, er hangt een donkere wolk boven Oldambt. De SP wilde dat de huishoudelijke hulp inkomensafhankelijk werd. Want wie meer heeft, kan best wat meer bijdragen dan een laag abonnementstarief. Maar nu lijkt Den Haag het recht op hulp compleet weg te vagen. Als het kabinet-Jetten dit doorzet, krijgen we een ramp: straks zitten mensen zonder hulp in een vies huis én verliezen veel Oldambtsters in de zorg hun baan. Dat mogen we nooit laten gebeuren!
Een ander belangrijk punt is veiligheid. Voor de SP begint dat bij een sterke buurt. Dat betekent niet alleen handhaving, maar ook een overheid die aanwezig is. Zorg voor goede straatverlichting, begaanbare stoepen en buurtwerkers die de jongeren kennen voordat het misgaat. Veiligheid is weten dat er iemand voor je is als je hulp nodig hebt, en dat je in een wijk woont waar we elkaar nog recht in de ogen kijken.
- De Portemonnee van de Inwoner
Er staat veel in de stukken over ondernemers. Onze visie is simpel: als iedereen het goed heeft, profiteren onze ondernemers daarvan. Investeren in sociale zekerheid is de beste economische motor voor ons Oldambt. Een bloeiende gemeente begint bij een gevulde portemonnee van de inwoner.
- Democratie: Doe recht aan de uitslag
De burgemeester vraagt hoe we recht doen aan de uitslag. De PVV heeft nu 3 zetels en de VCP is al jaren een vaste waarde met veel trouwe stemmers. Toch werd de VCP altijd buiten de deur gehouden. Dat moet stoppen. Betrek de partijen met 3 zetels serieus bij de formatie. Kijk naar de uitslag, niet alleen naar de bekende gezichten. Eigenlijk zouden de belangrijkste speerpunten van álle partijen een plek moeten krijgen in een akkoord waar de hele raad achter kan staan. Dan weet de Oldambtster die gestemd heeft dat er echt geluisterd is.
- Iedereen moet mee kunnen doen
Tot slot mis ik in álle stukken het VN-verdrag voor de rechten van personen met een handicap. Dit is een wettelijke plicht. Inclusie betekent fysieke toegankelijkheid en bereikbaarheid. Iedereen moet mee kunnen doen. Maar zonder een harde agenda voor dit verdrag blijven woorden over “meedoen” een lege huls.
Conclusie Voorzitter, de rode gloed mag dan vervagen, de SP laat de Oldambtster nooit in de steek. Wij blijven kritisch, we leggen de vinger op de zere plek en we knokken voor een eerlijke verdeling. Wij zitten er bovenop!
